تضمین کیفیت در آموزش عالی

اوایل قرن بیستم را می توان دوران توسعه سریع نظام های مختلف ارزیابی و تضمین کیفیت در آموزش عالی دانست از این دوران است که  دغدغة حفظ,  بهبود ,  ارتقا و تضمین کیفیت به طور نسبی در هر کشوری مطرح شده و به دنبال آن ساختارها و واحدهای مدیریتی جدیدی در سطوح موسسه ای,  ملی,  منطقه  ای و بین المللی جهت تحقق این امر ایجاد شده است.

همانند کیفیت ، مفهوم تضمین کیفیت نیز  در نظام آموزش عالی تعریف ثابتی ندارد.   تضمین کیفیت در نظام آموزش عالی بر اساس سیاست های خاص هر نظام دانشگاهی و فعالیت ها و کارکردهای مورد انتظار از آنها تعریف می شود. چرا که این سیاست ها ریشه در زمینه های فرهنگی,  تاریخی,  اجتماعی و اقتصادی کشورها داشته و همین امر سبب تمایز بین مؤسسات آموزش عالی می گردد.  تفاوت های عمده در رویکردهای توجه به  کیفیت و تضمین کیفیت در آموزش عالی را می توان حاصل از موارد ذیل دانست:

1-  تنوع,  تعاریف ذهنی و نسبی از مفهوم کیفیت

2_ تفاوت ها,  ساز و کارها,  مفاهیم , اهداف و کارکردهای مورد نظر برای تضمین کیفیت

3_ عامل تفاوت ها,  روش شناسی مورد استفاده و تنوع آنها .

از سایر عوامل موثر می توان به  نمایندگی یا واحد مسئول, اهداف, ساختار و کارکردهای خود آنها, ماهیت  اجباری یا اختیاری بودن مشارکت,  تمرکز بر بعد آموزش یا پژوهش یا ترکیبی از هر دو,  روش و مخاطبان مورد نظر در گزارش دهی,  دامنه پیگیری فعالیت ها و فرایندهای تصمیم گیری تأثیر پذیر بوسیله نتایج تضمین کیفیت,  تمرکز بر مؤسسه , برنامه آموزشی یا  برنامه درسی اشاره نمود. تأکید و تمرکز بر هر یک از موارد مذکورمی تواند مفهوم ،  جهت گیری,  ساز وکار و اهداف تضمین کیفیت را تحت تأثیر قرار دهد.

در یک مفهوم وسیع می توان گفت ,  تضمین کیفیت در آموزش عالی کلیه ی خط مشی ها,  سیاست گذاری ها,  فرایندها و فعالیت های برنامه ریزی شده ای است که از طریق آنها کیفیت آموزش عالی حفظ,  ارتقاء و توسعه می یابد یا به عبارتی تضمین کیفیت در آموزش عالی فرایند بررسی و امتحان اهداف, ساختار, درونداد,  فرایند,  برونداد و پیامدهای نظام آموزش عالی است که موجب حفظ, بهبود و ارتقاء کیفیت می شود. همانطوریکه از تعریف فوق مشخص است ,  مفهوم کیفیت باید در ارتباط با کلیه اجزاء و عناصر نظام آموزش عالی مورد  توجه قرار گیرد 

منابع :‌ 

1. Trumbi´c S. Higher Education in the World: Accreditation for Quality Assurance: What is at stake? 2nd edition, NewYork, Palgrave Macmillan; 2007:58-72
2. Van Damme , Dirk; Internationalization and Quality Assurance: Towards World Wide  Accreditation? Brussels;1999
3. Alestete J.College Accreditation: Managing Internal Revitalization and public Respect. Palgrave Macmillan, printed in USA.2007

فرا ارزشیابی Meta evaluation

فرا ارزشیابی ، ارزشیابی یک ارزشیابی ، ارزشیابی سیستم یا ارزشیابی وسیله است( اسکریون ، 1969) . فرایند ی است که از یک دیالوگ باز و قضاوت تجمعی درباره  استفاده وبکارگیری نتایج ارزیابی حمایت می کند و در این مسیر ، یادگیری سازمانی را از طریق تحقیق ارزشیاب  افزایش می دهد.  

انواع فرا ارزشیابی :(طبقه بندی براساس 4نوع ارزشیابی پایه  )

•          نقش فرا ارزشیابی :

1. Formative : وقتی از فرا ارزشیابی به عنوان یک ابزار برای ارتقاء و تغییر استفاده می شود.( طرح و اجرای ارزشیابی مداوم)     

Summative: وقتی  نقش فرا ارزشیابی تکرار کل فرآیند ارزشیابی  است ؛  یک ارزیابی کلی از مطالعه یا فرآیند    

•          زمان فرا ارزشیابی

1. Ex-ante (provaluation) : قبل از اجرای فرآیند ارزشیابی انجام می شود.

Ex-postfacto (retrovaluation): طی فرآیند ارزشیابی یابعدازآن انجام می شود

• عامل فرا ارزشیابی 

1. (automaetaevaluation) Internal توسط خود ارزیابان (کارکنان و دست اندرکاران تهیه و اجراء برنامه و بعضی افراد درون برنامه )انجام می شود و یک کنترل درونی است.
2. External : توسط کسی که درگیرارزیابی فرایند های ارزشیابی نیست( خارج از برنامه ) انجام می شود و یک کنترل بیرونی است.  سوگیری کمتری دارد.

• مفهوم یا مرحله  فرا ارزشیابی

1. فرا ارزشیابی طرح : تمرکز بر طرح ،زمینه و ساختار یک  مطالعه ارزیابی دارد .
2. فرا ارزشیابی فرآیند : تمرکز بر اجرای ارزشیابی دارد ؛ چگونه مطالعه انجام می شود. 
3. فرا ارزشیابی نتیجه (برون داد ها) : تمرکز  اثرات بالقوه ارزشیابی( کمک به تصمیم گیری و تسهیل یادگیری سازمانی ) دارد .

منابع :  

1. 1.Bustelo  M  ., 2002., METAEVALUATION AS A TOOL FOR THE IMPROVEMENT  AND DEVELOPMENT OF THE EVALUATION FUNCTION IN PUBLIC ADMINISTRATIONS.  Cited :  http://www.evaluationcanada.ca/distribution/20021010_bustelo_maria.pdf

2.Stufflebeam ِ D ., 2001., The Metaevaluation Imperative American Journal of Evaluation 22(2):183–209.

3.Stufflebeam, D. L, Shinkfield, A.J. 2007.,Evaluaion Theory, Models and Applications. Jossey-bass.

4.Uusikyla, P. & Virtanen, P. (2000). Meta-evaluation as a tool for learning. A case study of the European Structural fund evaluations in Finland. Evaluation, 6 (1), 50-65. 

خون کامل whole blood

خون کامل

تعریف : خون کامل، فراورده بدون تغییری است که از اهداکننده گرفته می شود . حجم آن cc450 می باشد و فاقد پلاکتهای فعال و فاکتورهای انعقادی ناپایدار است . هماتوکریت آن بطور متوسط 40% است . تزریق یک واحد آن به یک فرد با وزن متوسط (kg 70 ) هموگلوبین بیمار را ^g/_dl 1-2/1 و هماتوکریت را 4-3% افزایش می دهد .

موارد مصرف :

1. جایگزین گلبول قرمز در خونریزی حاد همراه با هیپوولمی

2. تعویض خون

3. در مواردی که کنسانتره قرمز در دسترس نباشد:

طریقه مصرف :

• باید از نظر ABO ، Rh و کراس مچ با گیرنده خون سازگار باشد.
• هرگز نباید داروی دیگری به واحد خون اضافه کرد .

* سرعت تزریق خون در 15 دقیقه اول ^ml/_min2 و پس از آن بصورت متوسط باسرعت ^ml/_min2-5 می باشد

* سرعت تزریق خون طی 15 دقیقه اول باید آهسته باشد و بیمار بایستی از نظر بروز علایم ابتدایی واکنشهای تهدید کننده حیات تحت کنترل مداوم باشد

توجه : خون کامل باید طی 30 دقیقه پس از خارج کردن از یخچال تزریق شود در غیر اینصورت نباید جهت مصارف بعدی در یخچال نگهداری شود . زیر آمادگی ایجاد عفونت باکتریایی و نقصان در عملکرد سلولهای آنها وجود دارد .

دمای نگهداری :

جهت ذخیره سازی در دمای 6-1 درجه سانتیگراد و جهت حمل و نقل در دمای 10-1 درجه سانتیگراد نگهداری می شود .

مدت انقضاء:

بسته به نوع ماده ضد انعقاد (CPD) تا 21 روز و (CPDA – 1 )تا 35 روز قابل نگهداری است .